آنچه به جان خریدیم، به نانی نمی فروشیم...

بسم الله

این روزها اخبار مربوط به توافقنامه ژنو، در صدر رسانه ها قرار دارد. در داخل کشور، رویکردهای متفاوتی نسبت به این موضوع وجود دارد. در یک سو دلسوزان نظام بر مقاومت و عبور نکردن از خطوط قرمز تأکید دارند، و در سوی دیگر عده ای از این توافقنامه، با عنوان "فتح الفتوح" یاد کرده و به جشن و پایکوبی می پردازند و رؤیای لغو تحریم ها و بهبود اوضاع اقتصادی را در سر می پرورانند. اما حقیقت امر چیست؟ به راستی در ژنو چه اتفاقی افتاد؟ و مفاد اصلی توافقنامه چیست؟ آیا همانطور که وزیر امور خارجه در مجلس گزارش داد: "آنچه در متن آمده است، بهره برداری کامل ایران از حقوق خود طبق معاهده است"؟ آیا طبق مدعای آقای ظریف: "در دو جای متن، حق غنی سازی ملت ایران به رسمیت شناخته شده است"؟ آیا به راستی تیم مذاکره کننده ی امین مردم ایران، از خطوط قرمز عدول و از حقوق حقه ی ملت ایران، عقب نشینی نکرده است؟ آیا حقیقتاً عمارت تحریم ها ترک برداشته است؟ و سؤالی مهم: آیا اساساً می شود با مستکبرین به توافقی برد – برد رسید؟!

ماهیت دشمنی استکبار با ایران اسلامی بر احدی پوشیده نیست. پر واضح است که مسئله ی هسته ای بهانه ای بیش نیست. چه آنکه پیش از دستیابی ما به فناوری هسته ای نیز آمریکا از هیچ گونه توطئه و جنایتی نسبت به ملت ایران فروگذار نکرده است. کفار و مشرکین با اصل نظام اسلامی مشکل دارند و تنها با سقوط نظام سراسر مقدس جمهوری اسلامی قانع می شوند. بیخود نیست که روزنامه «نیویورک تایمز» می‌نویسد: «راه مقابله با ایران، «توقف برنامه‌ هسته‌ای» و «تغییر ماهیت نظام» به‌ طور همزمان است». مگر نه این است که در طول این 35 سال، بارها و بارها شاهد توطئه های دشمن بوده ایم؟! از جنگ نظامی گرفته تا ترور و جنگ نرم و فتنه و... باید دشمن را شناخت و نسبت به او بی اعتماد بود. همانگونه که رهبر معظم انقلاب فرمودند، ما به دولتمردانمان اعتماد داریم اما نسبت به طرف غربی بی اعتمادیم. باید هشیار بود و فریب لبخند سران استکبار را نخورد.

خداوند در قرآن کریم می فرماید: «و لن ترضى عنک الیهود و لا النّصارى حتّى تتّبع ملّتهم»

«و هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد تا به طور کامل تسلیم خواسته های آنان شوی.»

تجربه نشان داده است که هرگاه ما از حقوق خود عقب نشینی کرده ایم، دشمن جسورتر شده و پا را فراتر نهاده است. اگر در مقابل خواسته هایشان کوتاه بیاییم، مطالبات دیگری را مطرح می کنند و نهایتاً فقط با ساقط شدن نظام اسلامی راضی می شوند. سخنان رهبر معظم انقلاب را در مرداد 91 یادآور می شوم: «در هر برهه‌ای که ما در مقابل جبهه دشمن انعطاف نشان دادیم و عقب‌نشینی کردیم با توجیه‌هایی؛ مثلا گفتیم بگذارید بهانه را از دست دشمن بگیریم، یک وقت گفتیم سوءظن دشمن را از خودمان زایل بکنیم، به این بهانه‌ها انعطاف‌ نشان دادیم، دشمن مواضع گستاخانه‌تر علیه ما گرفت.» تاریخ برای عبرت گرفتن است. فراموش نکرده ایم اشتباهات 10 سال پیش را. فراموش نکرده ایم سال 82 و تعلیق فعالیت های هسته ای را. در آن روز چند سانتریفیوژ داشتیم؟ به گمانم 25 تا. امروز چه تعداد داریم؟ 18000 تا! در این سالها، به سبب مقاوتمان و به برکت خون پاک شهدای هسته ای، توانستیم به این پیشرفت دست پیدا کنیم. انتظارمان از تیم مذاکره کننده ی "امین" ملت این بود که از حقوقمان عقب نشینی نکنند و اجازه ندهند خون احمدی روشن و رضایی نژاد و علیمحمدی و شهریاری پایمال شود. توقع داشتیم بر منافع ایران اسلامیمان پافشاری کرده و با هشیاری کامل سر میز مذاکره حاضر شوند. انتظار می رفت حداقل بخشی از تحریم ها لغو شود. اما....

به راستی در ژنو چه دادیم و چه گرفتیم؟ و آیا بین امتیازات داده شده و احیاناً گرفته شده، توازنی معقول برقرار است؟! توجهتان را به مواردی چند از تعهدات ایران در این توافقنامه جلب می کنم: «توقف هرگونه غنی سازی اورانیوم بالای ۵ درصد و برچیدن تجهیزات غنی سازی تا این درصد خاص. ایران باید در فاز اول، ذخیره اورانیوم ۲۰ درصدی خود را تا زیر ۵ درصد رقیق سازد و یا آن را به شکلی درآورد که برای غنی سازی بیشتر مناسب نباشد. ایران نباید هیچ گونه سانتریفیوژ جدیدی از هیچ نوعی را نصب کند. ایران نباید تأسیسات غنی سازی جدید احداث کند. تولید سانتریفیوژ، محدود به جایگزین‌سازی تجهیزات آسیب‌دیده شود تا به این ترتیب ایران نتواند از فرصت شش ماهه برای ساخت و انبار کردن تجهیزات سانتریفیوژ استفاده کند. رآکتور اراک را از فعالیت خارج کند. به رآکتور اراک سوخت‌رسانی نکند. تولید سوخت برای رآکتور اراک را متوقف کند. هیچ‌گونه آزمایش مضاعف سوخت برای رآکتور اراک انجام ندهد. امکان بازرسی‌های مکرر از رآکتور اراک را فراهم آورد.  ایران باید حدود نیمی از سانتریفیوژهای نصب شده در نطنز و سه چهارم سانتریفیوژهای نصب شده در فردو را بدون فعالیت بگذارد تا به این ترتیب این تجهیزات نتوانند در غنی سازی به کار روند و...» اینها تنها بخشی از امتیازاتی است که دادیم. و در مقابل، 1+5 چه تعهداتی داد؟ در نهایت سخاوتمندی، امتیازاتی «محدود، موقت و قابل بازگشت» برای ایران قائل شد و ساختار اصلی تحریم ها همچنان به قوت خود باقی است! طرف غربی تعهد داد تحریم های جدیدی علیه ایران تصویب نکنند، اما درست کمتر از یک هفته بعد از توافق ژنو، شاهد تصویب دور جدید تحریم ها علیه 17 شرکت مهم ایرانی بودیم! این است "فتح الفتوح"!!!!!!

حقیقتاً چه عایدمان شد جز اینکه پای بازرسان آژانس (بخوانید مأموران موساد) به کشورمان باز می شود و جاسوسی ها افزایش پیدا می کند و خدای ناکرده باز هم باید شاهد شهادت دانشمندانمان باشیم؟! در هیچ کجای توافقنامه به صراحت عنوان نشده است که ایران حق غنی سازی اورانیوم را درون خاک خودش داراست. در هیچ کجای سند ذکر نشده که تحریم ها برداشته می شود، بلکه تأکید دارند تحریم های اصلی کماکان برقرارند! اگر در قبال این همه عقب نشینی، لااقل بخشی از تحریم های اصلی برداشته می شد، شاید تحمل زخمی که بر روح و جانمان نشانده شده قدری میسر می شد. اما به راستی نمی دانم دولتمردان ما را چه شده است که تا این حد بر طبل جشن و سرور و پیروزی می کوبند! شاید شادیشان دلیلی دارد که ما نمی دانیم. اما این را خوب می دانیم که ناراحتی ما از جنس خشم نتانیاهو نیست! پس لطفاً آقایان، دلسوزان نظام را هم صدا با آن سگ هار نخوانند!

آقای رئیس جمهور محترم! والله ما حامی دولت تدبیر و امید هستیم و دلسوز این نظام و این ملت. اما ای کاش عنایت داشتید که حل مشکلات اقتصادی کشور در گرو سیاست خارجی و روابط دوستانه با ابلیس نیست!!! ای کاش همانگونه که در زمینه دیپلماسی نرم و ظریف تبحر دارید، برنامه ای جامع و متقن در باب اقتصاد مقاومتی مد نظر رهبر معظم انقلاب تدوین می کردید! ای کاش همه مشکلات اقتصادی را به گردن تحریم های حاصل بی تدبیری دولت دهم(!!!) نمی انداختید! ای کاش در آن گزارش واقعاً عملکرد صد روزه دولت خودتان را تبیین می کردید. ای کاش....

آقایان مورد اعتماد ملت ایران! غنی سازی 20% را تعلیق کردید.... با خون احمدی روشن و علیمحمدی و شهریاری و رضایی نژاد و قشقایی چه می کنید....؟!!! تمام آنچه شما بخشیدید، دستاوردهای حاصل مقاومت 8 ساله این ملت شریف در مقابل زیاده خواهی های دشمنان بود. ما مقاومت و پایمردی را از مقتدایمان اباعبدالله(ع) آموخته ایم. ما خون دادیم تا سربلند بمانیم. جان دادیم تا زیر یوغ استکبار نرویم. این ملت سربلند است و سربلند خواهد ماند انشاءالله. 35 سال مقاومت و اقتدار و عزت را به رفاه زیر سایه ی شیطان بزرگ نمی فروشیم...

پروردگارا! ما را شرمنده خون شهدا نگردان...

و من الله التوفیق...

/ 0 نظر / 20 بازدید